Wypowiedzenie pracownikowi umowy na czas nieokreślony może nastąpić tylko z uzasadnionych przyczyn. Wymóg ten jest przesłanką dopuszczalności wypowiedzenia umowy o pracę. Drugą przesłanką dopuszczalności wypowiedzenia jest kontrola zasadności wypowiedzenia przez związki zawodowe. Przesłanki te ograniczają swobodę pracodawcy rozwiązania umowy o pracę.

Kodeks pracy nie wskazuje na przyczyny, jakie mogą się stać podstawą uzasadnionego wypowiedzenia umowy o pracę. Ocena zasadności wypowiedzenia umowy o pracę zależy od okoliczności każdego indywidualnego przypadku.

Pracodawca podaje przyczynę wypowiedzenia umowy o pracę na czas nieokreślony w oświadczeniu o wypowiedzeniu. Podanie przyczyny powinno nastąpić najpóźniej w dniu dostarczenia pracownikowi wypowiedzenia. Naruszeniem prawa jest późniejsze wskazanie przyczyn wypowiedzenia.

Zobacz: Rozwiązanie umowy w okresie ciąży lub urlopu macierzyńskiego

Przyczyna wypowiedzenia umowy o pracę na czas nieokreślony powinna być:

• rzeczywista,
• prawdziwa,
• jasna dla pracownika,
• istniejąca w chwili wręczania pracodawcy wypowiedzenia.

Przyczyna wypowiedzenia musi zostać dokładnie sprecyzowana, nie może być podana w sposób ogólny. Nie wystarczające jest podanie, iż pracownik naruszył rażąco obowiązki pracownicze.

Przyczyny wypowiedzenia umowy o pracę można podzielić na dwie grupy:

• niedotyczące pracownika,
• dotyczące pracownika.

Przyczyny dotyczące pracownika można podzielić na przyczyny:

• zawinione przez pracownika,
• przyczyny nie zawinione przez pracownika.

Zobacz serwis: Ochrona przed wypowiedzeniem